Hayat Bir Oyun'dan İbaret..

 Bana göre hayat sadece bir oyun'dan ibaret. Yazılmış bir senaryo var biz ise o senaryoyu oynayan oyuncularız.

Bu anlamsız hayatta bir yönetmenler var. Bu yönetmenler ülkemiz de yönetimde olan yetkiler gibi görünüyor. Onlar ne derse biz onları yapıyoruz. Ne yazık ki böyle..

Bir gün rahat bir şekilde uyuyoruz. Uyurken rüyalar görüyoruz, tatlı rüyalar, korkutucu değil. Ertesi gün sabah kalkıyoruz, yüzümüzü yıkıyoruz. Şükürler olsun diyoruz ve kahvaltımıza oturuyoruz. Kahvaltımız da zeytin, peynir, salam, kaşar ne ararsak var. 2. kez şükürler olsun diyoruz, pijamalardan kurtulup takımları giyiyoruz ve kapıya doğru yol alıyoruz. Ayakkabımızın ipliğini bağlarken araba'mızın anahtarını evde unuttuğumuzu hatırlıyoruz. Kapıyı kapatmadan tekrar ayakkabıyı çıkartarak araba'nın anahtarlarını alıyoruz. Sakin sakin merdivenden iniyoruz, biniyoruz arabamıza işe doğru yol alıyoruz.

Radyodan şarkılar çalıyor eşlik ediyor. Şarkı eşliğinde benzin istasyonuna yaklaşıyoruz. Bu arada gözümüz bir yere ilişiyor. Elbette önümüzden geçen Ferrari, arkamızdan gelen BMW'ye değil. Gözlerimiz benzin fiyatlarının yazdığı tabloya irişiyor. Gördüğümüz kadarıyla  yine zam ve yine zam var. 

O zaman gülüyoruz, evet. Sinirden gülüyoruz. Her ayda 1 zam geliyor. Biz sadece hayatta bir oyuncak gibiyiz. Özgür değiliz, oynatılıyoruz. Bizi yöneten yönetmenler var. Ne kadar özgürüz, laikiz desekte aslında öyle değiliz.

Ne söylenirse onu yapıyoruz. 2 günlük dünya'ya insanlar birbirlerine kitleme peşinde.. Para kazanmak için hep bir katakulle yapmak gerekiyor sanırım. Bu durum beni çok rahatsız ediyor. Ben rahatsız olunca araba'm ile istanbul turu yaparım. Cepte olan bütün param benzine gitse de evet ben bunu yapıyorum. 

Cebimde para kalmayınca ise en basit yöntem iş yerinde bilgisayar bulunuyor. Bilgisayar'dan araba oyunları sitesine giriyorum ve oyun oynuyorum. Başka türlü bu sinirim ve sıkıntım geçmiyor.

Ne yazık ki..